Review: Transformers: War for Cybertron

Mitchell Wiegmans - Woensdag 21 juli 2010

Wie kan zich nog die twee vreselijke Transformers filmproducties herinneren, waarin de Autobots en Decepticons op de planeet Aarde landen en daar met elkaar de strijd aangaan, gecombineerd met een zogenaamd moderne, maar zeer onoverzichtelijke look? Een film waarin een lekker gevormde vrouw praat en met haar lichaam beweegt en dat als acteren bestempelt? Waarin Bumblebee omgetoverd is in een Camero en op elk gewenste moment kan veranderen in een andere Camero? Wij herinneren ons beide films helaas wel. Er schijnen zelfs twee games op de markt te zijn gebaseerd op de films, maar deze zijn zomaar uit ons collectieve geheugen verdwenen. Nog iets positiefs te melden? Jawel, Transformers: War for Cybertron heeft gelukkig niets met de eerder genoemde wanproducten te maken.

Geen Megan Fox dus, nog beter gezegd, er komt geen enkel stuk mensenvlees om de hoek kijken in War for Cybertron. Zoals de titel al doet vermoeden gaan we terug naar de planeet waar de narigheid begon, Cybertron. Deze voornamelijk mechanische planeet ligt in scheiding, de Autobots hebben moeite om de opmars van de kwaadaardige Decepticons in toom te houden, vooral wanneer deze het onstabiele goedje genaamd Dark Energon in hun handen krijgen. Leider van de Decepticons, Megatron, is de eerste die Dark Energon onder controle krijgt en daarmee een grote bedreiging vormt voor Cybertron. Aan de Autobots de taak om er een stalen pootje voor te steken. Dit doe je in twee verschillende campagnes waarin je in chronologische volgorde eerst de Decepticons volgt om daarna het verhaal van de Autobots op te pakken. In vergelijking is de Autobots campagne wat meer in evenwicht, maar een bepaalde chapter van de Decepticons maakt veel goed.

Laten we voorop stellen dat de game dichtbij diens roots blijft, in tegenstelling tot de Hollywood-verfilmingen. Mensen met nostalgische herinneringen aan de TV-serie zullen niet teleurgesteld raken door de game, die ondanks het gebruik van de Unreal 3 Engine niet afstapt van het uiterlijk van de originele Transformers, zij het wat moderner. Het transformeren van robot naar voertuig, de stem van Optimus Prime en de drie kleine robots welke Soundwave bijstaan, het zal de fan van het eerste uur deugd doen. De makers lijken zich er in ieder geval bewust van dat je niet zomaar een licentie kunt kopen en er een schone vrouw in moet verwerken om snel te cashen, maar je ook daadwerkelijk rekening moet houden met je publiek en de oude serie.

Leuk natuurlijk, een game die ervoor kiest om de originele serie niet uit het oog te verliezen, maar levert dat ook een leuke game op? War for Cybertron is een third-person shooter waarin je een zeer lineair pad volgt door een grauwe planeet waar je het als speler samen met twee andere Transformers opneemt tegen honderden vijanden. Het is een standaard recept dat we bijvoorbeeld kennen van Gears of War, alleen hecht de game waar we het nu over hebben weinig waarde aan schuilen achter objecten. Het is voornamelijk schieten geblazen met een dozijn aan verschillende wapens welke je onderweg kunt oppakken en het enige tactische aspect aan de game is dat je niet zonder ammunitie komt te zitten.

Het simpele concept lijkt op papier gemaakt om afgebrand te worden, maar omdat de makers hebben gekozen voor de licentie van Transformers brengt het automatisch vermakelijke toevoegingen met zich mee. Wat is immers leuker dan met een flinke snelheid in voertuigvorm op een vijand af te rijden, voor zijn neus te omhoog te springen om daarna te transformeren in robot-vorm? Bijna niets, al is het ook erg leuk om in robotvorm een afgrond in te springen, om daarna in een paar seconden te transformeren in een straaljager-variant. Megan Fox zou wensen dat ze zo snel en soepel in een goede actrice kon transformeren.

Net als het transformeren heeft de game ook vaak twee gezichten. Epische momenten, zoals de strijd aangaan met metershoge superrobots, worden te vaak afgewisseld met saaie gangetjes waarin je steeds dezelfde vijanden met vuur loopt te bestoken. Waar er bij de originele Autobots, Decepticons en een handjevol bossfights veel aandacht is uitgegaan naar hun uiterlijk, lijken de andere robots op Cybertron er maar bekaaid vanaf te komen. De vijanden zijn zelfs niet van elkaar te onderscheiden wanneer je beide campagnes speelt. Veel tegenslag geven de vijanden trouwens niet, waarom zouden ze immers een schuilplek gaan zoeken als de speler dat ook niet kan? Het is vergefelijk, War for Cybertron pretendeert namelijk nergens een tactische shooter te zijn en dat is ook wel eens prettig, in tegenstelling tot een mooie dame die pretendeert goed te kunnen acteren.

Des te prettiger is het omdat er weinig mis is met de besturing van de game. Het schieten gaat gemakkelijk, het precieze richten door middel van de rechtermuisknop werkt lekker en ook rond bewegen is een eitje. Soms is het lastig om een doelwit te raken dat boven je hoofd hangt, maar voor de rest zijn er qua richten en schieten geen verrassingen. Het transformeren in een andere vorm gaat vlekkeloos, al moet gezegd worden dat het sturen in voertuigvorm niet altijd even lekker gaat, vooral niet als je de rechtermuisknop ingedrukt moet houden om jezelf sneller te verplaatsen. Daarnaast geeft de game je te weinig ruimte om optimaal gebruik te maken van de vaardigheden in voertuigvorm, op een aantal schaarse momenten na. In de missies waar je de mogelijkheid hebt om in een straaljager te transformeren bieden gelukkig wel genoeg ruimte om lekker rond te vliegen, al blijft het een lineair gebeuren.

Technisch gezien is de game zeker niet perfect, vooral niet wanneer je met twee computergestuurde compagnons op pad gaat. Regelmatig staan zij in de lijn van jouw vuur en verdwijnen ze plotseling, om even later weer naast je te staan gezien dat nodig is voor het plot. Gelukkig heb je de mogelijkheid om tezamen met twee vrienden de campagnes uit te spelen, waardoor deze technische problemen vervallen. Helaas verhelpt dat niet de problemen met items die je niet kunt oppakken en framedrops wanneer er iets onverwachts staat te gebeuren. Het zijn technische punten waar de ene speler zich aan zal storen, maar waar de ander zonder problemen doorheen kan kijken.

Wat vooral een gemis is bij Transformers: War for Cybertron is dat het zich te veel op de vlakte houdt. De game laat je bij het starten van een missie kiezen uit drie personages met elk hun eigen wapen. Iedere robot heeft wel een eigen vaardigheid, zoals het plaatsen van een schild of het snel dashen in een bepaalde richting, maar daar blijft het dan ook bij. Er is niet genoeg variatie om buiten het uiterlijk en persoonlijke voorkeur te kiezen uit de drie robots en onderweg doe je geen ervaring op om mee te nemen naar de volgende missie. Handig wanneer je even een missie in coöp wilt spelen met een tweetal vrienden, maar het maakt het voor de einzelgänger onder ons niet echt interessanter op.

De multiplayer biedt gelukkig veel meer genoegdoening wanneer je op zoek bent om een personage sterker te maken. Het is niet diepgaand, maar gaandeweg je online meer ervaring opdoet, wordt je zelfgemaakte robot met een eigen class ook uitgebreider qua wapens en vaardigheden. Op het eerste gezicht lijkt de multiplayermodus een beetje standaard, met Team Deathmatch en andere modi welke niet echt tot de verbeelding spreken, maar wanneer je eenmaal een ronde hebt doorstaan kun je echt genieten van het simpele spelverloop in combinatie met de Transformers licentie. Het is keiharde robotactie zoals wij het graag zien, zij het soms wat onoverzichtelijk, maar wel met veel meer uitdaging dan wat je in de singleplayer tegenkomt. In een speciale online modus genaamd Escalation neem je het met maximaal drie andere spelers op tegen hordes van AI-gestuurde vijanden, welke per ronde sterker worden. Naarmate je vordert verdien je meer punten, waarmee je deuren opent en power-ups kunt kopen. Een interessante modus, die de speelduur met een flink aantal uurtjes kan verlengen wanneer je een drietal betrouwbare spelers om je heen verzamelt.

Grauw is een goed woord om de planeet Cybertron te beschrijven en daar is de Unreal 3 Engine natuurlijk perfect voor om weer te geven. Verwacht geen vrolijke bosrijke omgevingen, maar wel veel staal, ijzer en glas. Het is dat men regelmatig de speler een mooi uitzicht verkoopt starend in de ruimte of uitkijkend over een moderne stad, anders werd het allemaal wel erg deprimerend. Toch is Cybertron een planeet die mooi is vormgegeven en hebben de makers natuurlijk genoeg inspiratie uit de originele serie opgedaan. Erg tof is dat de robots geen statische machines zijn, want zelfs als je stil staat bewegen verschillende onderdelen nog steeds. Het zijn dit soort kleine details waarmee War for Cybertron net iets meer uit de engine haalt dan andere games en daarom is het jammer dat er nog wat technische fouten in de game aanwezig zijn.

Qua stemacteurs is alleen Optimus Prime aanwezig om diens oude leidende stem te laten horen tijdens het spelen. Andere stemmen zoals die van Starscream en Ratchet zijn niet ingesproken door de originele stemacteurs, maar ze komen nog steeds goed uit de verf en de stem van Soundwave is zo gedigitaliseerd dat een verschil niet eens merkbaar is. De stem van Optimus Prime is vooral aan te prijzen en natuurlijk wordt door hem regelmatig aangegeven dat de Autobots op weg moeten gaan, zoals we gewend zijn. Het geluid wanneer je voor het eerst transformeert in een voertuig is tevens erg herkenbaar en kan, we waarschuwen alvast, voor kippenvel zorgen bij de fans van het eerste uur. De overige geluidseffecten zijn van een standaard maar degelijk niveau en de muziek kan soms lekker opzwepend worden wanneer je in een lastig gevecht komt.

Transformers: War for Cybertron heeft veel punten waar je kritiek op kunt leveren, maar als je eenmaal een paar uur onderweg bent in de game kan het je waarschijnlijk weinig interesseren. Natuurlijk is het storend dat de vijanden op elkaar lijken, de A.I. niets voorstelt en er weinig uitdaging tijdens het spelen aanwezig is, maar daartegenover staat een mooie game die de de originele Transformers eer aan doet. Het is ongegeneerd schieten op alles wat beweegt en vijandelijkheid uitstraalt, waarbij alleen de ammunitie in de gaten gehouden moet worden. Grootschalige gevechten met enorme robots worden afgewisseld met snelle vliegactie in de ruimte, waardoor de speler een gevarieerde ervaring voorgeschoteld krijgt, zij het erg lineair en bij vlagen te eentonig. Zelfs voor mensen die vroeger niks van de TV-serie hebben meegekregen zal deze game een aanrader kunnen zijn, mits je naar een hersenloze shooter op zoek bent waarin robotten de hoofdrol spelen. Voor de fans is het bijna een must-buy, al is de game zeker niet perfect. Het is dan ook niet de fundering van de game die het speciaal maakt, het is de licentie die het speciaal maakt.