Review: Dragon Age: Origins

Mitchell Wiegmans - Dinsdag 8 december 2009

BioWare is tegenwoordig meer dan een ontwikkelaar die eens in de zoveel tijd een game op de markt brengt. Waar ze zich vroeger voornamelijk richtten op Dungeons & Dragons RPG's zoals Baldur's Gate en Neverwinter Nights, verkennen ze tegenwoordig ook de ruimte met Star Wars en Mass Effect. Binnenkort komt wellicht hun grootste uitdaging ooit, namelijk een MMORPG in de wereld van Star Wars. Tot die tijd verliezen ze hun roots echter niet uit het oog en komen ze met Dragon Age: Origins. Een RPG waarin weer ouderwets met de muis wordt geklikt, om zo jezelf een weg te banen door donkere gangetjes, sfeervolle dorpjes en dozijnen aan vijanden.

De vijanden komen er voornamelijk in de vorm van Darkspawn, een demonisch volk dat uit is op totale vernietiging van Ferelden, de plek waar de game zich afspeelt. Om de zoveel tijd komen de Darkspawn weer tevoorschijn, waarbij het een enkele keer grootse vormen aan kan nemen, een zogenaamde Blight. Op dat moment is het zaak om in actie te komen en daarvoor bestaan de Grey Wardens, krijgers die voor niets terugdeinzen en al helemaal niet voor Darkspawn. Helaas is de mens vergeetachtig en nemen ze de waarschuwingen van de Grey Wardens niet serieus, resulterende in misschien wel de gevaarlijkste Blight ooit. Aan de Grey Wardens is het nu de taak om zoveel mogelijk facties in de wereld van Ferelden te overtuigen zich te verzetten tegen de Darkspawn, maar dat wordt een lastige opgave, vooral wanneer er ook een burgeroorlog dreigende is...

BioWare maakt het zichzelf nooit makkelijk door een lineair pad te kiezen in zowel het verhaal als in een klein gesprek met een ander personage. Afhankelijk van de keuze van ras en klasse, zul je namelijk een unieke proloog moeten doorlopen voordat je daadwerkelijk op de hoogte wordt gesteld van de Blight. Zelf besloten we het pad als Magiër te doorlopen, waardoor je jezelf door een paar quests moet werken in de Mage's Tower om een volwaardige tovenaar te worden. Kies je echter voor een dwerg, dan kom je in de mijnen terecht met een uniek verhaal. Belangrijke personages welke de dwerg tegenkomt zullen voor de Magiër een onbekende zijn, terwijl de dwerg wellicht al een verleden heeft met dat persoon.

Dat heeft natuurlijk invloed op bepaalde dialogen in de game, maar daar blijft het niet bij. De keuzes die je gaandeweg maakt, zowel in dialogen als in daadwerkelijk je zwaard in iemands nek steken, kunnen allemaal invloed hebben. Het is eigenlijk iets waar we misschien gemakkelijk aan gewend zijn geraakt door eerdere games van BioWare, maar met de toevoeging van verschillende prologen is het bijna onvermijdelijk dat je Dragon Age nogmaals uitspeelt met een ander ras of klasse. Vaak zal een gesprek niet eens zo gek veel anders lopen wanneer je voor een bepaalde zin kiest om uit te spreken, maar soms kun je net die verkeerde keuze maken waardoor je in een gevecht belandt, of een personage vreselijk in diskrediet brengt binnen je party.

Iets wat namelijk belangrijk is in Dragon Age is het vertrouwen van het genootschap dat met je meereist op je avontuur. Is het vertrouwen hoog, dan zullen ze minder klagen, nieuwe vaardigheden leren en voor je klaarstaan, waar het nadelige gevolgen heeft wanneer het vertrouwen laag is. Reisgenoten zullen zich niet inhouden om bij bepaalde situaties hun mening of kritiek te uiten op jouw beslissingen en het is aan jou de taak om iedereen te tevreden te houden (tenzij je natuurlijk een hufter bent en liever alleen op reis gaat). Helaas kun je niet iedereen tevreden houden en zul je ongewenst in de knoop komen te zitten met je eigen geweten wanneer je een beslissing moet maken. Waar het ene personage de keuze toejuicht, zal de ander klagen. Nu kun je in de game je overtuigingskracht trainen om in een dialoog sterk naar voren te komen, maar het is een stuk makkelijker om gewoon even wat cadeaus uit te delen aan je reisgenoten.

Duidelijk moge zijn dat Dragon Age: Origins een ouderwetse RPG is, waarbij de camera zich bovenop de speler richt en je zo een goed overzicht hebt over de situaties waarin je belandt. BioWare wil echter niet volledig ouderwets overkomen en heeft nu ook voor een nieuw camerastandpunt gekozen dat zich achter het door de speler gekozen personage bevindt. Persoonlijk zijn wij meer gecharmeerd van de ouderwetse manier van spelen, om zo het overzicht te behouden in smalle gangetjes en donkere kerkers, vooral wanneer er vier personages met ieder hun eigen vaardigheden en spreuken bestuurd moeten worden. Toch zul je jezelf er vaak op betrappen de camera achter het personage te hangen, om zo gemakkelijk rond te lopen in de prachtige en rijk gedetailleerde omgevingen.

Om een idee te krijgen van wat je van Dragon Age kunt verwachten, zullen we even een paar standaardkeuzes op een rijtje zetten. Je hebt de keuze uit twee geslachten, zoals te verwachten man of vrouw, welke weer onder te verdelen zijn in drie rassen, namelijk mensen, elven en dwergen. Opvolgend kun je een klasse kiezen, Warrior, Mage of Rogue en met die drie keuzes bij elkaar bepaal je je achtergrond, want je held moet natuurlijk ergens vandaan komen. Tel deze keuzes bij elkaar op en je hebt een personage gecreëerd met startbonussen, basisvaardigheden en zoals eerder gezegd een unieke start van het verhaal. Het gaat echter verder: met elke klasse kun je jezelf weer specialiseren, wat weer resulteert in extra vaardigheden en voordelen. Nee, Dragon Age: Origins brengt je tijdens het spelen totaal niet aan het twijfelen.

Het specialiseren gaat niet zomaar, hiervoor moet je eerst een bepaald level halen in je klasse en je moet getraind worden om de specialisatie te leren. Dit kan bijvoorbeeld via een persoon dat al getraind is of via een boek. Reisgezellen zijn al gespecialiseerd en kunnen op een later level nog een extra specialiteit leren en wellicht zijn ze vrij genoeg om het hoofdpersonage ook hun vaardigheden te leren. Elke klasse heeft vier vrij uiteenlopende specialisaties, waardoor iedereen wel een favoriet heeft. Zo kan de Warrior zich specialiseren tot Champion, waardoor hij de 'party' aanmoedigt en deze bonussen krijgt. De Mage kan het duistere en verboden vak van Blood Mage leren, waarbij ze het leven van anderen gebruiken om een spreuk uit te spreken en de Rogue kan zich omscholen tot Assassin, die de zwakke plekken van de tegenstander uitbuit.

Uiteindelijk zul je met deze kennis het avontuur moeten doorlopen, waarbij je onderweg nieuwe personages ontmoet en deze zich misschien bij je gezelschap voegen. Je bent vrij om iemand te weigeren, maar slim is dat niet, omdat elke persoon zo zijn voordelen kan hebben in een party. Een healer, een tank, oftewel het standaardwerk, ze zijn allemaal nodig om een kans te maken tegen de vijand. De gevechten kunnen zeer hectisch overkomen in het begin van de game. Het is zeker weer even wennen na het simpele Mass Effect en het gebrek aan goede hack 'n slash RPG's in de vorm van Dragon Age: Origins, waarbij je controle hebt over meerdere personages. Het gebruik van gevechtstactieken is daarom ook een belangrijke toevoeging in Dragon Age. Hierdoor kun je een personage opdrachten geven wanneer zich iets voordoet op het slagveld. Valt de HP van een personage onder de 50%? Geen probleem, met de gevechtstactieken kun je ervoor zorgen dat de 'healer' automatisch zijn spreuken gebruikt om het personage op te frissen. Dit is een makkelijk voorbeeld, maar met de vele opties zijn er mogelijkheden genoeg om zo meer controle op het slagveld te krijgen.

Met alleen een goede tactiek bereik je het einde echter niet. Wees er zeker van dat je vaardigheden goed gebruikt en niet zomaar nieuwe vaardigheden leert zonder ervan te weten wat je ermee kunt doen. Neem bijvoorbeeld de Mage, die de mogelijkheid heeft om een vijand te bevriezen. Nu kun je deze spreuk gebruiken om jezelf een beetje rust te geven, maar met een vaardigheid als de Stone Fist kun je de vijand ook verbrijzelen, waardoor deze je nooit meer lastigvalt. Je zult zien dat sommige spreuken en vaardigheden bijna van essentieel belang zijn om te overleven. Zo bleven wij lange tijd moeite hebben met grote groepen van vijanden, maar met de 'Cone of Cold' spreuk hadden we de mogelijkheid om meerdere vijanden te bevriezen en dan wordt het toch wat makkelijker. Wees ook op de hoogte van het feit dat je de tegenstander kunt flanken, maar de vijand dat ook niet zal laten. Mages zijn zwak tegen fysieke klappen, Rogues doen meer schade in de rug van de vijand en de sterke bepantsering van een Warrior is genoeg om krachtige vijanden bezig te houden. Het is niets nieuws in het genre, maar alles bij elkaar opgeteld maakt het van Dragon Age: Origins een tactische game met veel inhoud.

Inhoudelijk gezien zit het sowieso wel goed met Dragon Age. Er is buiten het hoofdverhaal genoeg te doen om je uren bezig te houden. Quests kunnen aangenomen worden bij verschillende personages die je te pas en te onpas aanspreekt of via het een bountyboard dat in alle dorpen en steden te vinden is. De side-quests hebben qua verhaal en inhoud niet zoveel om het lijf, maar weten je wel bezig te houden en zorgen voor een welkome afleiding wanneer je even wilt afwijken van het hoofdverhaal. Alles bij elkaar zul je zonder dat je het eigenlijk merkt meer dan veertig uur bezig kunnen zijn met de game, wat tegenwoordig toch wel als een zege beschouwd mag worden.

Wat voor menig speler een RPG leuk maakt is de drift om spullen te verzamelen, om zo sterke wapens, bepantsering en items in handen te krijgen. Naast standaard wapentuig kun je in Dragon Age ook zelf items maken door het verzamelen van bijvoorbeeld een plantensoort. Wanneer je het plantje combineert met een ander ingrediënt, kun je, wanneer je het recept kent, bijvoorbeeld een Health Potion maken waarmee je personages kunt genezen. Zelf zijn we niet zo gecharmeerd van het medicijnmanprincipe, of Herbalism zoals het in de game genoemd wordt, maar het is weer een van de vele handige manieren om de verzameldrift van de speler aan te spreken. Herbalism is trouwens alweer een unieke vaardigheid. Het maken van gif, het neerzetten van vallen, de mogelijkheid om zakken te rollen en nog een aantal andere mogelijkheden vallen onder hetzelfde rijtje van vaardigheden die niet direct invloed hebben op een gevecht.

Wat vooral opvalt aan Dragon Age: Origins is dat het perfect loopt. Wij hebben gezocht naar bugs en getracht om een slow-down te creëren, maar dat mocht niet baten. Misschien nog wel opvallender is dat we ook niet één keer hebben meegemaakt dat een personage ergens achter blijft hangen, terwijl de rest van de groep al ergens anders loopt. Het is een tergend punt waar we ons vaak bij andere hack 'n slash RPG's aan ergerden, maar bij Dragon Age wordt die ergernis je bespaard. Daarbij ziet alles er schitterend uit, met prachtige effecten, gedetailleerde omgevingen en een authentieke stijl heeft BioWare een prachtig totaalplaatje gemaakt. Soms kun je twijfelen over een bepaalde keuze van stijl, zo weet de meeste kleding van de Mages ons totaal niet te overtuigen, maar dat is waarschijnlijk een kwestie van smaak en heeft geen effect op de gehele ervaring.

Vroeger, toen we nog kritisch, misschien wel cynisch waren, vonden we de animaties en voice-acting die vertoond werden in de trailers van de game maar magertjes. Dat trailers eigenlijk niets zeggen en wij er soms ook wel eens naast zitten, bewijst Dragon Age. De animaties zijn vloeiend en zien er goed uit, en de voice-acting van de tientallen personages is wellicht nog beter. Elke stem lijkt met zorg te zijn uitgekozen en met liefde voor de game te zijn ingesproken. Je merkt dat BioWare veel waarde hecht aan het verhaal en de emoties na een gemaakte keuze en dan moet de reactie natuurlijk overkomen. Hoewel niet alles even naadloos gaat, merk je wel dat er nagedacht is over de dialogen en dat deze overtuigend zijn ingesproken. Daarnaast bevat de game een lekkere soundtrack en, je raadt het al, dat maakt alles bij elkaar opgeteld van het geluid iets waar niets op aan te merken valt.

Het is gemakkelijk om te schrijven dat BioWare van Dragon Age een game heeft gemaakt waar weinig op aan te merken is, zoals vaak bij een review geschreven wordt. In dit geval is het echter de waarheid, want de ontwikkelaar heeft er alles aan gedaan om van de game een complete ervaring te maken waarbij al het goede van eerdere RPG's en de ervaring van de mensen bij het ontwikkelteam bij elkaar is gestopt. Dit resulteert in één van de beste RPG's van 2009 en misschien wel ooit gemaakt, waaraan je tientallen uren zult besteden zonder dat je er weet van hebt. Het voordeel is dat Dragon Age zijn doelgroep kent en omgekeerd geldt hetzelfde. De game gaat diep, is niet gemakkelijk en geeft het gevoel van bijvoorbeeld een Baldur's Gate terug, allemaal in een nieuw jasje en zonder rekening te houden met wat het grote publiek wil.

Demonen met borsten, rondsproeiend bloed, verraad, keuzes over leven en dood, het zijn allemaal volwassen thema's waar de speler mee om moet gaan. Dragon Age doet soms voorzichtig aanspraak op je geweten en wanneer je de game 'serieus' wilt spelen (dus niet overduidelijk engelachtig of sadistisch) zullen keuzes in de dialogen net zo moeilijk zijn als de vele keuzes voor het personage dat je over tijd wilt creëren. Verschillende rassen, klassen, specialisaties en tientallen vaardigheden, BioWare heeft er geen moeite mee om content te leveren. Het maakt van Dragon Age voor elke speler een unieke ervaring, welke van begin tot eind weet te boeien door spannende gevechten, het vinden van de juiste tactiek en een prachtige vormgeving. Wij zijn ervan overtuigd dat iedereen plezier heeft bij het spelen van deze game, zelfs na een moeilijke instap die voor nieuwelingen misschien iets te hoog is. Dat maakt voor doorgewinterde RPG-fanaat echter niet uit, daarvoor is deze game verplichte kost.