Review: Borderlands

Mitchell Wiegmans - Zaterdag 21 november 2009

Een hele tijd geleden werden we lekker gemaakt met de game Borderlands, ondersteund met mooie beelden van een verrotte wereld met een stijl die je realistisch kunt noemen. Ontwikkelaar Gearbox Software was echter niet happy met deze gekozen stijl en draaide een tijdje terug toch maar het roer om. Daarvoor in de plaats is een cell-shaded stijl gekozen die volgens de makers veel beter bij het type game past waartoe Borderlands behoort. Maar tot welke type game behoort Borderlands eigenlijk? Tot de release was het maar afwachten hoe de game zou uitpakken, maar wij hebben ondervonden dat Borderlands een echte 'grind' game is, zoals we die kennen van bijvoorbeeld een Diablo.

De basis van de game is daarom ook simpel te noemen. Jij bent een huurling op zoek naar een geheime schat genaamd 'The Vault' op de zieke planeet Pandora. De weg naar deze schat is lang, gezien je allemaal klusjes moet opknappen op de 'bounty-board' of van mensen die je onderweg tegenkomt. De planeet is verrot, zanderig en er is maar weinig leven te bekennen. Buiten de vele buitenaarde levensvormen welke je onderweg op je avontuur tegenkomt, zul je maar weinig mensen ontmoeten op de bergachtige landschappen van Pandora, waardoor je niet van een gemeenschap kunt spreken. De mensen die je wel tegenkomt zijn sociaal gestoord of verminkt, zo niet beide, en allen zijn ze bekend met 'The Vault'.

De openingsscène van de game laat je kennis maken met vier personages waaruit je kunt kiezen en de rest van de game mee moet doorlopen. Elk van de personages heeft zoals te verwachten zijn eigen vaardigheden en je zult van tevoren goed moeten nadenken over wat voor speler je bent. Zo heb je Roland die als een standaard soldaat bestempeld kan worden en goed met pistolen en geweren om kan gaan, waar Mordecai juist een kick krijgt van sniper-rifles en revolvers. Als derde is er Lilith die onzichtbaar kan worden en graag gebruikt maakt van een wapen dat extra statuseffecten met zich mee brengt zoals vuur. Als laatste is er Brick, de grote vent van het stel die graag zijn vuisten gebruikt. Overigens zul je maar weinig affectie met de personages krijgen tijdens het spelen, het is een goed excuus om een wapen in je handen te nemen en honderden vijanden kapot te maken.

Zoals je onderhand misschien al begrijpt is Borderlands een shooter, maar geen normale shooter zoals we die kennen van bijvoorbeeld een Call of Duty. Borderlands heeft namelijk meer met statistieken te maken dan met hoe goed je kunt mikken. Hoewel het raken van het hoofd van een tegenstander zorgt voor een 'critical hit' en je daardoor meer schade aanricht, gaat het toch vooral om hoe hoog je 'level' is en die van de vijand. Schade wordt aangegeven met cijfertjes die in beeld verschijnen wanneer je de vijand raakt. Als de levensbalk van de vijand leeg is, dan is het over en uit voor hem. Heeft de vijand echter een hoger 'level' dan de speler, dan is de kans groot dat de laatste het onderspit moet delven, vooral tegen een grote groep van vijanden. Het is daardoor anders dan menig ander shooter, je zou het eerder een RPG kunnen noemen, maar het maakt van Borderlands wel een speciale game.

Een volwaardige RPG zou je het echter ook niet kunnen noemen. Na het stijgen van een level krijg je de mogelijkheid om een ervaringspunt ergens aan toe te wijzen, maar dit is zeer laagdrempelig. Een level is meer bedoeld om aan te geven dat je sterker wordt en je van tevoren kunt zien of je een groep vijanden aankunt. Daarnaast blijf je op deze manier het gevoel houden van een shooter die met een noodvaart op je beeldscherm voorbij schiet. Belangrijker dan levelen en het behalen van vaardigheden zijn de wapens die je onderweg tegenkomt en daar komt dan ook het 'grinding' aspect naar voren waar we het in de inleiding over hebben gehad. Volgens de makers zijn er meer dan 200.000 verschillende wapens te vinden op Pandora, maar dat is overtrokken. Alle wapens lijken namelijk nogal op elkaar en het zijn de statistieken van een wapen die het verschil maken. Op die manier kan je wellicht aan duizenden wapens komen, maar daar zul je als speler gaandeweg eigenlijk geen benul van krijgen. Waar je wel bewust van bent is dat je steeds op zoek bent naar een sterker wapen met net dat extraatje wat je nodig hebt en dat de drijvende veer is achter Borderlands.

Je kunt verschillende soorten vijanden verwachten op je pad. In het begin bestaan ze voornamelijk uit barbaren en bandieten die vuurwapens op zak dragen en soms op je af komen rennen om je te bewerken met een mes. Anderzijds kom je ook wolfachtige wezens tegen, insecten die zich in het zand kunnen verstoppen en gevleugelde wezens die je vanuit lucht aanvallen. Uiteindelijk zal er ook een modern leger aanwezig zijn om je met meer geavanceerde technologie te bestoken. Interessant zijn de boss-battles welke meestal aan het einde van een missie aanwezig zijn. Deze zijn een stuk sterker zijn dan de gemiddelde vijand en in deze battles zul je goed moeten blijven opletten.

Zoals gezegd moet je missies aannemen om verder te komen in de game. Voor een missie krijg je een bepaalde beloning en onderweg zul je genoeg kisten en vijanden vinden om je inventory nog verder te spekken. De missies zelf stellen echter maar weinig voor, vaak is het een kwestie van jezelf verplaatsen naar een gebied om daar een vijand te mollen of een item te vinden. Soms moet je een wapen bij elkaar sprokkelen en een andere keer ben je bezig om een hele grot uit te kammen op zoek naar kristallen. Dat klinkt misschien saai en voorspelbaar, maar dan ben je waarschijnlijk nog niet in contact gekomen met de online gameplay van Borderlands.

Borderlands is namelijk gebouwd om in co-op met drie vrienden te spelen. Gebouwd om binnen enkele seconden jezelf bij je vrienden te voegen die al bezig waren met een missie. Of om op een donkere zondagavond nog even snel op te starten om met zijn allen een gebied te verkennen naar 'loot'. Om die reden is een diepgaand verhaal gecombineerd met moeilijk uit te leggen missies nutteloos. Je wilt niet eerst minuten nadenken waar je bent en waar je vrienden mee bezig zijn voordat je een schot gelost hebt. Nee, je wilt dat de doelen duidelijk zijn en daardoor lijken de missies vaak op elkaar, maar dat zorgt er wel voor dat je meer plezier haalt uit de multiplayer van Borderlands. Daarnaast doe je het niet voor niets, als mensen zich bij jouw game voegen zal de game onthouden wat je bereikt hebt en hoef je behaalde missies niet nogmaals uit te spelen.

Daarnaast wordt de tegenstand een stuk pittiger en zul je elkaar nodig hebben om te overleven. Vijanden zullen met grotere aantallen aanwezig zijn, maar de items die na een hevig vuurgevecht overblijven zullen ook unieker zijn. Het loont dus om met meerdere mensen Borderlands te spelen, al moet je oppassen dat iemand anders er niet onnodig met een goed wapen vandoor gaat, terwijl jij er lang op hebt zitten wachten. Het is dus aan te raden met vrienden te spelen om zo niet geërgerd te raken aan hopeloze acties van onbekende mensen, maar aan de andere kant zijn we dat wel gewend geraakt van de hedendaagse online community. Overigens kun je altijd terugbijten door een duel aan te gaan met een medespeler, al is het maar om te kijken of je bestand bent tegen een vijand die nadenkt.

Overigens is het oppakken van wapens die op de grond blijven liggen na een heftig gevecht goed geregeld in Borderlands. Wanneer een vijand een wapen laat vallen kun je gemakkelijk in-game de statistieken bekijken door naar het wapen te staren. Dan zie je gelijk de statistieken van je eigen wapen in een hoek van het beeldscherm en kun je dus bepalen of het wapen de moeite waard is om op te pakken. Ook wanneer dit niet het geval is kun je het wapen gerust meenemen en bij een machine verkopen voor geld. Met het geld kun je weer nieuwe wapens, ammunitie en schilden kopen en zo blijf je bezig met het verzamelen van items. Het wisselen van wapen of het vergelijken van wapens in je inventory-scherm is helaas een stuk lastiger en heeft wat gewenning nodig.

Wat ook gewenning nodig heeft is het besturen van een voertuig in Borderlands. Pandora is namelijk geen kleine planeet en door middel van een voertuig zul je de open wereld moeten verkennen. Hoewel een voertuig wel voor een snelle verplaatsing zorgt, gaat dat vaak onnodig lastig doordat de auto rijdt in de richting van je gezichtsveld, in plaats van dat je kunt sturen door middel van een knop. Hierdoor rijd je regelmatig tegen rotsen en andere objecten op. Op zich geen probleem, maar helaas heeft de game er een handje van om je nogal vaak vast te laten zitten op zo'n rots, waardoor je gedwongen bent om uit te stappen. Het voertuig kan overigens 'gepimpt' worden met een raketlanceerder of een machinegeweer, maar al snel kom je erachter dat het overrijden van een vijand een stuk gemakkelijker gaat. Je hebt gelukkig niet alleen het voertuig tot je beschikking om je snel te verplaatsen, door middel van een netwerk kun je jezelf transporteren naar verschillende plekken op Pandora.

Een ander punt van kritiek is dat vijanden zich respawnen in gebieden waar je al eerder bent geweest. Nu is dat in de open wereld waar je missies aanneemt geen probleem, maar als je net klaar bent met een missie in een 'dungeon' en je met weinig munitie terug moet, is het vaak toch lastig om er heelhuids uit te komen. Daarnaast wil je als speler toch vaak snel weer naar buiten lopen op zoek naar frisse lucht, in plaats van op precies dezelfde plekken weer dezelfde vijanden neer te schieten. Overigens is dit aspect minder storend wanneer je met meerdere mensen bezig bent, al is het maar omdat je er elkaar kunt ondersteunen. Gelukkig hebben de makers er niet voor gekozen om je te pesten als je doodgaat. Na een dodelijk schot heb je nog een aantal seconden om een vijand dood te schieten, zodat jij weer levend op beide benen staat. Lukt dit niet, dan word je teruggezet naar een checkpoint en verlies je alleen wat geld. Het zorgt ervoor dat je door blijft spelen en je niet gefrustreerd gehele stukken overnieuw hoeft te doorlopen.

In het begin was er natuurlijk kritiek op de keuze om voor een andere visuele stijl te kiezen, al waren er ook genoeg mensen met lovende woorden over de nieuw ingeslagen weg. Buiten het feit dat de gekozen stijl echt een kwestie van smaak is, levert het nog steeds prachtige plaatjes op met rotsachtige omgevingen waarin de laagstaande zon de horizon verlicht. Daarnaast komt de game nog steeds volwassen over, waar andere games met een cell-shaded stijl toch vaak net wat te cartoony overkomen. Nu komt een half verminkt gezicht misschien niet zo heftig over met deze graphics, maar je hebt nooit het gevoel dat het een gemis is. Alles wordt daarbij nog eens ondersteund met een goede soundtrack, humor en een lekker sfeertje. Het is jammer dat de planeet ondanks deze pluspunten nooit echt levend overkomt, maar dat is te vergeven wanneer je met drie medespelers dozijnen aan gespuis aan het afschieten bent.

Nee, het grootste probleem wat je met Borderlands kunt hebben is dat het allemaal niet diep genoeg gaat. Het aanpassen van je personage gaat niet verder dan wat kleurtjes aanpassen, het 'levelen' van je personage is eigenlijk alleen nodig om nieuwe wapens op te pakken en de te behalen vaardigheden zijn passief, waardoor je tijdens het spelen daar nooit zorgen over hoeft te maken. Het zorgt voor weinig diepgang, maar tegelijk ook dat de snelheid erin blijft en je niet hersenloos door menuutjes aan het bladeren bent. Daarnaast scheelt het denkwerk en hou je meer tijd over om kogels af te vuren en de gebieden te verkennen naar betere wapens. Het liefst tezamen met vrienden, maar ook in je eentje is er genoeg plezier te halen uit Borderlands. Dat is dan ook precies het woord wat bij Borderlands past, plezier.