Review: Company of Heroes

Mitchell Wiegmans - Zaterdag 30 september 2006

Beste lezers. Mag ik op een eerder gemaakte opmerking van mijzelf terugkomen? Afgelopen maandag wist ik namelijk in de review van Joint Task Force te melden, en ik qoute mijzelf; "Joint Task Force speelt zich dus niet af in een, voor mijn gevoel, uitgemolken Tweede Wereldoorlog setting, maar in de huidige tijd met moderne units...". Nu wil ik niks terugnemen, want de Tweede Wereldoorlog blijft een inspiratiebron voor vele developers, maar ik wil wel een kleine toevoeging maken. Als developers namelijk net zo goed de Tweede Wereldoorlog in een game weten te stoppen als Relic het met Company of Heroes doet, dan mag die oorlog van mij nog vele jaren uitgemolken worden. Om maar gelijk met de spreekwoordelijke deur in huis te vallen, Company of Heroes is de beste RTS die op dit moment verkrijgbaar is en wellicht van heel het jaar 2006, maar op dat laatste zal ik aan het einde van deze review terugkomen.

Company of Heroes doet qua verhaal en locaties eigenlijk weinig nieuws in het WOII genre. Een invasie op Normandië, het verdedigen van een bepaald punt, de vijand steeds verder terug in Europa drukken en uiteindelijk het aanpakken en uitschakelen van de vijand. De singleplayer missies worden aan elkaar geknoopt door prachtige cut-scènes, die naadloos overlopen in de gameplay momenten, en alles bij elkaar krijg je een echte WOII 'Band of Brothers' gevoel. Het is alleen jammer dat het verhaal voor de rest niks speciaals doet en elke stap die je onderneemt eigenlijk zo voorspelbaar is als een elk jaar terug komende FIFA game, om maar een vergelijking te noemen. Wanneer je de game aan het spelen bent boeit het je trouwens geen reet meer, laten we daar maar gelijk duidelijk over zijn. De uitgebreide missiedoelen vervul je gelukkig niet met tegenzin en de singleplayer campagne weet daardoor de aandacht er toch nog bij te houden.

Relic Entertainment kennen we onder andere van Homeworld en Warhammer: 40.000 en van die laatstgenoemde game is een herkenbaar punt te vinden in Company of Heroes. Als je een missie start zijn er namelijk een aantal strategische punten te vinden op de map. Wanneer je deze punten inneemt ontvang je resources, zoals munitie en benzine, voor het maken van units en kun je naarmate je verder komt ook steeds meer en betere units trainen. Wanneer je veel strategische punten onder controle hebt maak je dus een grotere kans om de game te winnen gezien de resources dan sneller binnen stromen. Hierdoor wordt het veroveren en verdedigen van de strategische punten een heel spannend gebeuren, want zowel jij als de tegenstander willen natuurlijk zoveel mogelijk plekken in handen hebben. Wel is het hierdoor soms overduidelijk wanneer iemand aan de winnende kant is, maar het zorgt er wel voor dat je moet blijven aanvallen en je altijd op de hoede moet zijn.

Company of Heroes bevat een base-building systeem en daar dank ik de makers voor. Welke WOII RTS heeft namelijk tegenwoordig nog een base-building systeem? Bijna geen. Company of Heroes is hierdoor een welkome verschijning tussen alle andere RTS games waarin je moet wachten op 'reinforcements' of units moet opvragen op een bepaald punt. Hoewel ik weinig tegen dit systeem heb, base-building gameplay blijft mijn persoonlijke voorkeur houden. Niet alleen omdat het leuk is om een basis te bouwen, maar het geeft je ook een gevoel van controle en je baalt een stuk minder wanneer een unit het loodje legt. Het bouwen van een basis is trouwens ook leuk in Company of Heroes. Een prikkeldraadje daar, een zandzakje hier en verder op leg je een bunker aan, ik blijf het geweldig vinden.

Het is trouwens niet zo dat je ver komt wanneer je tientallen units traint en deze naar de vijand stuurt. Elke unit heeft zo zijn zwaktes en je moet goed opletten wanneer je tegenover een bepaalde vijand komt te staan. Wanneer je dit niet doet zal je al snel kostbare units verliezen en dan is het natuurlijk wel balen. Niet alleen een bepaald soort unit kan een drempel op je weg naar een overwinning zijn, ook de plek waar de vijand zich schuil houdt heeft een groot effect op het slagveld. Denk aan gebouwen, bunkers en kraters die als dekking dienen en daardoor tactische punten worden in het spel. Zelf moet je natuurlijk ook niet gaan twijfelen aan het nut van deze dekkingspunten, je zult ze zelfs nodig hebben om stand te houden tegen de vijand.

Hoe versla je dan de vijand wanneer deze goed tactisch opgesteld zitten? Flanken is het correcte woord, oftewel zorgen dat je de vijand bezighoudt of vermijdt en deze daarna in de rug of zij probeert te pakken. Dit gaat allemaal vrij eenvoudig en dat mag ook wel in de chaos van een oorlog. De snelheid in de game ligt erg hoog waardoor units die automatisch een veilige plek opzoeken of een flank actie ondernemen geen overbodige luxe zijn. Elke eigengemaakte fout in de game wordt daarbij door de vijand snel afgestraft, net zoals in een echte oorlog (zover ik dat weet). De A.I. van de vijand is daarbij erg sterk en daardoor kunnen sommige missies echt een uitdaging vormen. Niet dat je overrompeld wordt door het brein van de tegenstanders, maar ze weten het je aardig lastig te maken waardoor je eigen hersens altijd alert moeten zijn om een plannetje in elkaar te smeden.

De echte kracht ligt echter in de multiplayer van de game. Waar de singleplayer je een aantal uurtjes vasthoudt, weet de online modus de tijdsduur met flink wat uren te verlengen. De game zoekt bijvoorbeeld snel zelf tegenstanders voor je op die ongeveer hetzelfde speelniveau hebben, waardoor een match altijd wel spannend is en blijft. Wanneer je echt een pro wilt worden zijn er ook nog eens ranking ladders aanwezig en kun je achteraf een replay bekijken van een match om zo fouten in je tactiek te ontdekken. Een online match is trouwens écht spannend en geen één map heeft mij tot nu toe teleur weten te stellen. Wel moet gezegd worden dat bruggen in een multiplayermap echte dooddoeners kunnen zijn. Laatst was ik bijvoorbeeld als de Nazi's (in de multiplayer zijn de Duitsers wel beschikbaar) drie uurtjes bij een brug bezig om de geallieerden te verjagen, aangezien de rest van de bruggen kapot waren geknald. Persoonlijk vind ik dit trouwens geweldig, maar mijn opponent verliet de game toen het hem te lang duurde en dan is de voldoening van een winst snel weg.

In de volgende alinea zal ik misschien een van de belangrijkste aspecten uit Company of Heroes aanduiden, namelijk de mogelijkheid om alles aan gort te knallen. Met alles bedoel ik trouwens ook écht alles. Hele gebouwen storten in, kraters verschijnen overal op de map, bomen vallen om en verschillende soorten puin vliegen door de lucht. Hierdoor is de toon van totale vernietiging al snel gezet en aan het einde van een game ligt de eerst nette en prachtige stad in gruzelementen. Dit zorgt niet alleen voor een sfeer waar menig andere game nog een puntje aan kan zuigen, maar ook voor nieuwe tactische plekken. Zo noemde ik bijvoorbeeld eerder al de kraters waar je jezelf in kan verschuilen. Ook wanneer een stad nog in volle glorie rechtop staat straalt het een geweldige sfeer uit en misschien nog wel beter als in, durf ik het te zeggen, Call of Duty.

De graphics hebben hier trouwens ook een grote hand in. Dit zijn de beste graphics in een RTS die ik tot nu toe heb gezien en ik heb al een flink aantal RTS games op mijn game-portfolio staan. De infantry, tanks, inslagen van artillerie, bomen, huizen, ontploffingen, alles ziet er kwijlend, nee, zelfs schuimbekkend mooi uit. Eigenlijk kan ik hier wel gaan vertellen wat er allemaal precies zo mooi uit ziet in Company of Heroes, maar het is beter als je het zelf ziet. Tenminste, als je de mogelijkheid daartoe krijgt, want de game vraagt nogal wat van je PC. Wanneer de game echter wel goed draait op je PC weet je wel weer gelijk waarom je zo'n duur systeem in huis hebt gehaald.

Als laatst wil ik nog even het geluid aanhalen. Je raadt het misschien al: ook dat is meer dan boven het gemiddelde. Natuurlijk kan ik weer perfecte voorbeelden geven, zoals het ontploffen van een granaat in het gezicht van een nietsvermoedende Duitser die daarna een kreet van ongenoegen uitslaat in een rustig dorpje. Of wanneer de infantry units lopen te schreeuwen wanneer de vijand met een opgestelde machinegeweer hun schuilende positie in gevaar brengt. Ook hier heb ik het advies om het zelf mee te maken, vooral met een lekkere surround set is het genieten geblazen. Als ik dan toch een minpuntje moet noemen zijn het de Duitsers in de game. Relic had wel de moeite mogen nemen om de Duitsers ook écht Duits te laten praten. Nu hoor je soms een Duits woordje vallen tussen tientallen Engelse woorden, zonde.

Iedereen die dit leest, een sterke PC in zijn kamer heeft staan en fan is van het RTS genre of een Tweede Wereldoorlog game, is verplicht om Company of Heroes aan te schaffen. Niet alleen weet deze game de meeste punten van RTS genre perfect uit te werken, maar stopt er zelfs subtiele en verbeterde aspecten in. Denk bijvoorbeeld aan de vernietigbare omgeving, de vele plekken waar je achter kan schuilen en de mogelijkheid om te flanken. De game gaat snel, is intens en weet de speler op geen enkel moment te vervelen, mede door de strategische punten die je moet innemen. Hoewel het verhaal een beetje cliché aanvoelt en de Duitsers wat, ja, Duitser mochten zijn, heb ik weinig andere minpunten kunnen ontdekken. Wellicht dat je de hoge systeemeisen als een nadeel kunt zien, maar op wat lagere instellingen kun je nog steeds volop genieten van Company of Heroes. Ik heb geen andere woorden dan lof voor het werk dat Relic Entertainment heeft afgeleverd en ik zie mijzelf en andere gamers met mij deze game nog maanden, zoniet jaren, lang doorspelen. Relic laat andere RTS games van 2006 ver achter zich en zal voorlopig niet ingehaald worden. Company of Heroes pakt hierdoor de kroon en zit op zijn welverdiende troon als koning van de RTS 2006.

Pluspunten:
- Lekkere en snelle gameplay
- Alles kan kapot
- Flanken en dekking zoeken
- Sfeervol en grafisch indrukwekkend
- Geluid, A.I., multiplayer en replaywaarde

Minpuntjes:
- Verhaallijn is cliché
- Had wat 'Duitser' gemogen
- Hoge systeemeisen (maar wel speelbaar)

Gameplay: 46/50
Graphics: 20/20
Geluid: 18/20
Value: 9/10

Totaal: 93%